Soma yandı Ermenek taştı
Bütün herkes ağladı gözü yaşlı
Canavar var binlerce başlı
Yürekleri de elleri de taşlı.
İşçiye hak yok iş verenden kork
Her yüreğe saplandı bir ok
Ölüyor masumlar sebep mi yok
Patronun karnı hep tok.
İş veren haklı işçi haksız
Ölüm oyunundan farksız
Yok kimse gözü yaşsız
İşçiler kaldı cansız.
Geride kalan onca çocuk
Çekicekler onlar hep yokluk
Patronlar sadece korkuluk
Görmemişler ki hiç zorluk.
Şimdi kaç çocuk babasız kaldı
O çocukların hayalleri vardı
O madenler onlara çok dardı
Ama başka bir şey yapamazlardı.
Acıman yokmu patron senin
Şimdi kanlandı senin elin
Cehennemdi hazırdır yerin
Cehennem madenden derin.
Nasıl vereceksin hesabını
Anla silemez para günahını
Kararttın işçinin hayatını
Kim verecek bunun hesabını.
Patronların döner koltuğu
Unutturmuş galiba zorluğu
Bilmiyor galiba o yokluğu
Hep yaşamış demek ki bolluğu.
Sen yerken hep pirzola
O başediyor hep zorlukla
Başı derde girmiş yoklukla
Ölüme gidiyor üç kuruş parayla.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder